Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Εν δυνάμει εραστές...

Τις τελευταίες μέρες κλείνω τα μάτια μου και προσπαθώ να ακουμπήσω με τη σκέψη μου τη γλώσσα σου...Αναρωτιέμαι τι γεύση άραγε έχεις. Παράξενο που σε σκέφτομαι τόσο έντονα... Εκπλήσσω τον εαυτό μου στ΄αλήθεια με τη συχνότητα και το μέγεθος της σκέψης μου....(κι εύχομαι με ένα πονηρό χαμόγελο στα χείλη να με εκπλήξεις κι εσύ όσον αφορά αυτούς τους δύο όρους...)
 Και κάθε φορά που πλησιάζω το ακατόρθωτο , όλο και κάτι συμβαίνει γύρω μου και με επαναφέρει στην πραγματικότητα, μία το τηλέφωνο που χτυπάει ..από τη wind είναι λέει για να με ενημερώσουν για κάποια προσφορά -ΔΕΜ' ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ κουκλίτσα μου η προσφορά σου!, μία ο διάδρομος στο γυμναστήριο που έχει αρχίσει να τρέχει επικίνδυνα . Ως κι εχθές ίσα που ακούμπησα τα χείλη σου και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι είχα φτάσει στον Ασπρόπυργο με τον προαστιακό...(άντε να γυρίσεις πίσω τώρα...Και πάει ο καφές με τα παιδιά...!)
Γύρισα σπίτι αργά κι έπεσα κατευθείαν για ύπνο...Κι εκεί στον ύπνο μου με έπιασες λέει αγκαλιά και με φίλησες...και νατη πάλι η διακοπή ...από το ξυπνητήρι αυτήν τη φορά...η ώρα ήταν 07:11...
...το εν δυνάμει φιλί σου γυρίζει και ξαναγυρίζει στο μυαλό μου χωρίς να ολοκληρώνεται ποτέ...

Εσύ κι εγώ εν δυνάμει εραστές....δοτική της καθομιλουμένης....

3 σχόλια: